Ey insanoğlu nedir derdin? (şiir)
Bir zamanlar orada masum bir cenindin,
Seçme şansın yoktu;ne cins ne de milliyetin,
Yaratıcının(ALLAH) izni ile Dünyaya misafir geldin,
Misafirhaneyi anlamaya yetmez idi;o zamanki halin.
Bazen ağladın,arada bir güldün;misafir hanende,
Kimi zaman uyudun;kiminde avundun;anne elinde,
Belki de çok çok feryat ettin;hasta haneler de,
Kader belki de uzunca yaşattı;hapis hanelerde.
Gün geldi;konuşup anlamaya çalıştın; etrafını,
Muhtemelen kaptın;anne,baba ve çevre zaafını,
Ya talihsizdin;çektin yaşadığın ortamın cefasını,
Ya da şanslı biri idin;yaşadın;çocukluk sefasını.
Yaşadığın haneye,zaman ve mekana göre,
İnsani hasletler kazanmana elvermemişse yöre,
Aklı selimle düşünmeni engellemişse töre,
İlim,bilim hatta din de kılavuz olmaz köre
Ey insanoğlu,Yüce Yaratıcı,ne dedi sana,
Rızkını yaratırken veririm;her cana,
Hem büyütsün,hem eğitsin diye verdim;ana,
Açlık,sefillik yoktur;ancak hakkiyle çalışana.
Cin ve insanları,bana ibadet etsinler için yarattım;
Şaşırmasınlar diye,hayrı şerri fermanla ayırttım;
Fani hayatta,imtihan için hepsini hür bıraktım;
Samimiyetlerini ölçmek için,şeytanı da aralarına kattım.
devam edecek